Verdeling

De geringe arbeidsplekken die een mijn voor de lokale bevolking meebrengt zorgen voor een grotere economische kracht voor enkelen. Samen met de ‘cadeautjes’ die de mijn aan de gemeenschappen schenkt om goodwill te kweken, veroorzaakt dit een grote verdeling binnen lokale gemeenschappen.

Deze gemeenschappen zijn vaak door (recentelijk) historische gebeurtenissen al uitermate fragiel. Mijnbouwmultinationals bouwen schooltjes, gezondheidsklinieken, sportveldjes, goedkope huisvesting, etc. Dit gebeurt onder het mom van ontwikkeling maar valt eigenlijk binnen het kader van verdeel- en heersstrategieën. Mijnbouwbedrijven voeren propaganda op hun website, in alle mogelijke media, bij instanties en overheden. Ze zetten deze inspanningen voor de lokale bevolking extra in de verf en benadrukken hierbij dat de mijn welvaart naar het gebied brengt. Dit is echter een zeer vertekend beeld van de werkelijkheid.

De ´cadeautjes´ die slechts een schijn kosten van de winsten die een goudmijnbouwexploitatie oplevert, zijn om het beeld van de mijn positief bij te stellen. Het zijn deze ontwikkelingen die verdeeldheid onder de bevolking zaaien. Hiermee wordt het aanwezige sociaal kapitaal verzwakt, door een zekere mate van twijfel op te werpen en bestaande eensgezindheid van aanwezig verzet weg te nemen. De cadeautjes, de ‘werkgelegenheid’, de geasfalteerde wegen, … worden door een deel van de lokale bevolking als positieve effecten van de mijn gezien en maakt hun minder kritisch.

Vooral in inheemse gebieden is de bevolking vaak niet volledig op de hoogte van hun rechten en de mogelijke impact van een goudmijn. Door hierop in te spelen worden (vaak al instabiele) gemeenschappen verder verdeeld. Nieuwe wegen, scholen en gezondheidscentra zijn echter wel belangrijke hulpbronnen die erbij komen. Samen met een betere economische positie voor enkelen en een toenemende arbeidsmigratie versnelt het proces van globalisering door de intrede van een mijn in de regio. Voorstanders willen natuurlijk mee in dit systeem, terwijl tegenstanders zich alleen maar meer zullen afzetten. De zogenoemde goodwill van de mijn weegt zwaar mee in individuele meningsvorming. Op korte termijn kan het zijn dat een aantal individuen dit belangrijker vinden dan de sociale, milieu-, en gezondheidsproblematiek.

In San Miguel Ixtahuacán werden lokale dorpsraden omgekocht om hun eigen bevolking verkeerd in te lichten over het wel of niet bestaan van negatieve impact van de mijn. Hiervoor werden zij met een geldbedrag of een pick-up truck beloond. Terwijl de onderlinge situatie in de gemeenschap na de recente burgeroorlog nog op scherp staat, zorgt de mijn opnieuw voor chaos. In één van de dorpen heeft Montana Mining een promotiekantoor waar zij pasklare antwoorden kunnen bieden aan iedereen die vragen heeft over het wel of niet bestaan van milieurisico’s. Het personeel weet hierbij lastige vragen te omzeilen of toch gunstig voor de mijn te beantwoorden. Bij alle gebouwde schooltjes en sportvelden zijn grote borden te vinden waarop gepronkt wordt met de kosten die in de gemeenschap zijn gestoken.