Sociaal-culturele impact

De helft van het ontgonnen goud in de periode 1995 tot 2015 komt hoogstwaarschijnlijk uit regio´s van inheemse bevolkingsgroepen. Vanwege de grote afstand van deze gemeenschappen tot de gangbare maatschappij, zijn inheemse bevolkingsgroepen zich vaak onvoldoende bewust van de uitwerking van de mijnbouw en van de rechten waarvan zij gebruik  kunnen maken. Door verdeel- en heerstactieken slagen de mijnbouwbedrijven erin de gemeenschappen te splijten. Deze hebben vaak al een geschiedenis van oorlog, kolonisatie en onderdrukking achter de rug. Omkoping, bedreiging, geweld en chantage zijn de sleutelwoorden hierbij.

De plaatselijke bevolking gaat niet akkoord met dergelijke praktijken en komt in opstand: overal ter wereld groeit het aantal mijnbouwconflicten. Dergelijke conflicten escaleren dikwijls en leiden vaak tot mensenrechtenschendingen. De argumenten van de lokale gemeenschappen tegen de grootschalige mijnbouwindustrie zijn als volgt samen te vatten.

  • Mijnbouwconcessies worden verleend zonder inspraak van de lokale gemeenschappen en hun traditionele leiders
  • De mijnen dragen weinig of niet bij aan de lokale economische ontwikkeling van de gemeenschappen
  • Mijnbedrijven vormen een ernstige bedreiging voor het milieu en het voortbestaan van de landbouw door vervuiling van waterbronnen en verwoesting van de bestaande ecosystemen
  • Mijnactiviteit zorgt voor verlies van cultuur, verdeling van gemeenschappen en een vergroting van de kloof tussen arm en rijk